دقت مرکز ماشینکاری دروازه ای یکی از شاخص های اصلی عملکرد است که به طور مستقیم بر اندازه، شکل و دقت موقعیت قطعات ماشینکاری شده تأثیر می گذارد. از دیدگاه فنی، دقت در درجه اول توسط طراحی ساختاری ماشین ابزار، سیستم محرک (مانند پیچ های توپ و راهنماهای خطی)، عملکرد دوک و قابلیت های کنترل سیستم CNC تعیین می شود. مراکز ماشینکاری دروازهای با دقت بالا معمولاً از سیستمهای کنترل حلقه بسته یا نیمه عوامل موثر بر دقت را می توان به عنوان مکانیکی، الکتریکی و محیطی طبقه بندی کرد. از نظر مکانیکی، صافی راهنما و خروج شعاعی دوک (معمولاً کمتر یا مساوی 0.002 میلی متر) و بازی محوری (کمتر یا مساوی 0.001 میلی متر) کلید هستند. از نظر الکتریکی، سرعت پاسخ درایو سروو و الگوریتم درون یابی سیستم CNC مستقیماً بر دقت دینامیکی تأثیر می گذارد. از نظر محیطی، نوسانات دما (توصیه شده در 2± درجه)، رطوبت (40%-60%)، و لرزش کف (کمتر یا مساوی 5 میکرومتر) باید به شدت کنترل شوند. استانداردهای صنعتی حکم میکنند که دقت موقعیتیابی مختصات خطی مراکز ماشینکاری دروازهای پایان بالا باید با ISO 230-2 و VDI/DGQ 3441 مطابقت داشته باشد. برای مثال، برای ماشینهایی با مساحت ماشینکاری 1400×1350 میلیمتر، دقت موقعیت X/Y/Z به طور معمول برابر است. 0.01mm/m و تکرارپذیری کمتر یا مساوی 0.005mm/m است. در کاربردهای هوافضا، قطعات هوافضا (مانند تیغهها و پوششها) به دقت سطح میکرونی{32} نیاز دارند، در حالی که پردازش قالب تأکید بیشتری بر زبری سطح (Ra کمتر یا مساوی 0.8 میکرومتر) و دقت کانتور دارد. اقدامات برای بهبود دقت عبارتند از کالیبراسیون منظم ترازو (توصیه می شود هر شش ماه)، استفاده از وسایل با دقت بالا (مانند سیستم های موقعیت یابی نقطه صفر)، پارامترهای برش بهینه (مانند سرعت اسپیندل 8000-12000 دور در دقیقه و نرخ تغذیه از 1000-1000/min/min) و تغییر شکل دمایی 1000-300 میلی متر.
